"WEJANGAN KH.ACHMAD CHALWANI BERJAN PURWOREJO"

•> Banyu wudhu niku obate sedoyo penyakit, mulo podo sing kerep wudhu. Mergo cipratane banyu wudhu niku ndadekke Malaikat, lan ma ewu-ewu Malaikat ndungani sing wudhu.


•> Mbah Mad Watucongol ndawuhi:

"Koe yen arep mangan opo wae, utowo ngombe opo wae usahakno moco ( واذا مرضت فهو يشفين ) paling sitik ping 3, syukur-syukur ping 7.


•> Wonten malih ayat ingkang saged nambani, ngindari penyakit sesak nafas, doanipun:

Allah SWT berfirman:


يٰۤاَ يُّهَا النَّا سُ قَدْ جَآءَتْكُمْ مَّوْعِظَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَشِفَآءٌ لِّمَا فِى الصُّدُوْرِ ۙ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّـلْمُؤْمِنِيْنَ

yaaa ayyuhan-naasu qod jaaa`atkum mau'izhotum mir robbikum wa syifaaa`ul limaa fish-shuduuri wa hudaw wa rohmatul lil-mu`minii

Doa niku diwaos sedinten ping 100, dicicil juga boleh.


•> Ugi wonten dungo malih ingkang saged nambani penyakit nopo mawon,

doanipun:

لِي خَمْسَةٌ اُطْفِيْ بِـهَا     #    حَـرَّ الوَبَـــاءِ الحَاطِمَةْ


المُصْطَفَى والمُرْتَضَى    #    وَابْـــنَا هُمَــا وَفَـاطِمَةْ

Sya'ir ini diciptakan oleh orang syi'ah, tapi isinya tidak bertentangan dengan Ahlussunah Wal Jama'ah.


•> Syekh Abdul Qodir Al-Jailani ngendiko niruaken dawuhe Kanjeng Nabi, Nabi ngendiko:


من صام  ثلاثة ايم في شهر الحرم الخميس  والجمعة والسبت كان كأصلح عبدة تسع مئاة سنة

Sing sopo wonge gelem poso ing sasi mulyo 3 dino tertentu dinane, Kamis, Jumat, Sabtu wong kui diganjar koyo ngibadah 900 tahun.


*Doa Agar Hajat Dikabulkan Allah*


عِبــَادَ اللهِ رِجَــالَ اللهِ أَغِيْثُـنَـا لِأَجْـلِ اللهِ 

وَكُـونُـواعَوْنَنَا للهِ عَـسـَى نَحْظَى بِـفَضْـــــلِ للهِ


‘Ibâdallah Rijâlallâh Aghîtsuna li ajlillâh

Wakûnû ‘aûnâna lillâh ‘Asâ nachdzâ bifadhlillâh


Wahai hamba hamba Allah, Wahai wali wali Allah, Tolonglah kami karena Allah.

Bantulah kami karena Allah, Semoga tercapai hajat kami karena anugerah Allah.


(Ijazah dari KH Achmad Chalwani Purworejo, dari KH Busthamul Karim Lampung Tengah sosok kiyai yang telah membangun sejumlah 56  Masjid)

_______________

Pengajian rutin Ahad Pagi

Oleh: KH. Achmad Chalwani Al-Qodiri

Komentar